حجت الاسلام داوودی-قم

اِنَّ في خَلقِ السَّموَاتِ و الاَرض و اِختِلافِ اَلسِنَتِکُم لایَاتٍ لِلعَالِمین.

همانا در خلقت آسمانها و زمین و در اختلاف وگوناگونی زبانهای شما هر آینه نشانه ها یی است برای دانشمندان.

و مِن آیاتِهِ خَلقُ السَّمَوَاتِ والاَرض و اِختِلافُ اَلسِنَتِکُم و اَلوَانِکُم اِنَّ في ذَلِکَ لایَاتٍ لِلعَالِمیِن.

و از نشانه های اوست آفرینش آسمانها و زمین و گوناگونی زبانها و رنگهای شما همانا درآن نشانه هایی است برای دانشمندان. "سوره روم آیه 22".

با بررسی دقیق و موشکافانه این آیات شریفه و تطبیق آن با زمان، و با قراردادن آیه شریفه اِنََّ اَکرَمَکُم عِندَاللهِ اَتقکُم (همانا گرامی ترین شما پرهیز کار ترین شماست) در کنار این آیات که اختلاف رنگ و زبان انسانها را از همدیگر بیان می کند به نکته جالب توجهی در این آیات شریفه پی می بریم.

خداوند متعال خود در آیات فوق عمده تفاوتهای انسانها را در دو چیز بیان می کند اولی در رنگ و دومی در زبان.

اولا چرا خداوند انسانها را متفاوت آفریده و آنها را از یک نژاد و قوم نیافریده و فلسفه این تفاوتها در چیست؟

خداوند متعال با بیان تفاوتهای زبانی و رنگ انسانها به خود می بالد و آن را از آیات بزرگ خویش شمرده و این تفاوتها را با خلقت آسمانها و زمین برابر می داند و آن را مایه تفکر و تعقل عالمین یعنی دانشمندان می داند.

و انسان را به حفظ و پاسداشت این دو عطیه گرانبها یعنی "زبان" و "رنگ" دعوت می کند که "ان فی صنعه و خلقته لطف و حکمة للعالمین" که در کار خدا حکمتی است بس عظیم.

اِنّا جَعَلناکُم شُعُوبَاً وقَََبائِلاً لِتَعارَفُوا. همانا ما قرار دادیم شما را گروه ها و قبائل متفاوت تا همدیگر را بشناسید.

حکمت این تفاوتها بسیار عظیم است که انسان با اندکی تامل و تفکر، نمونه هایی از این حکم را در می یابد که زبان و رنگ باعث ایجاد علقه و اتحاد بین یک ملت می شود و آنها را گرد هم می آورد و باعث بوجود آمدن نظامهای اجتماعی و خانوادگی و زمینه ساز رشد و تعالی انسان می شود و زندگی هدفمند را فراهم می سازد. منظور از رنگ، نژاد انسان است، که نژادهای متفاوت رنگ پوستشان نیز متفاوت است چرا که مثلا نژاد روس زرد پوست و آنگولا ساکسون سفید پوست است. طریقه پاسداشت این نژاد هم، نه به رخ دیگران کشیدن بلکه اطلاع از تاریخ و فرهنگ و رسوم پیشینیان وحفظ و پاسداشت رسوم ثواب آنان و تعلیم و تعلم تاریخ پیشینیان است چنانچه حضرت علی علیه السلام در نامه 31 نهج البلاغه امام حسن مجتبی علیه السلام را به فراگیری تاریخ دعوت می کنند.

و طریقه پاسداشت زبان هم، تکلم و کتابت به زبان مادری هر انسان است که ابتدایی ترین حق یک ملت است.

مجموعه زبان و نژاد و زیر مجموعه های این دو را فرهنگ یک ملت می نامند و اگر ملتی فرهنگ خود را ازدست بدهد و استحاله و آسیمیله شود همیشه و در طول تاریخ مورد استثمار دیگر ملل و فرهنگ ها قرار می گیرد. چرا که استثمار اقتصادی و اجتماعی از استثمار فرهنگی آغاز می شود. که دانشمندان و جامعه شناسان برای مقابله با تهاجم فرهنگی بیگانه تکیه بر فرهنگ خودی و تقویت آن را، راه کار مقابله می دانند.

قرآن کریم این تفاوت را مایه رشد و پیشرفت آدمیان می داند ودر کنار بیان آن از مطلب دیگری انسان را بر حذر می دارد و آن اینکه انّ اُکرَمَکُم عِندَاللهِ اَتقاکُم یعنی ای انسان به رنگ و زبان خود بیهوده مبال و غرّه مشو که تمامی زبانها و رنگها آفریده اویند.

و هر آنکس که به زبان و رنگ خود ببالد و غرِّه شود و زبان و رنگ خود را مایه برتری بر دیگران بداند و هیچ حقی به سایر زبانها و رنگها قائل نشود و در صدد نا بودی زبان، فرهنگ، تاریخ و هویت آنان بر آید به حکم قرآن نژاد پرست است.در مقایسه بین رنگ و زبان آنچه نمود بیشتری نسبت به نژاد پرستی دارد رنگ است ما امروزه کشور آمریکا را مهد نژاد پرستی رنگ می دانیم که برای سرخ پوستان و سیاه پوستان در اجتماع خود هیچ حقی را قائل نیست.

اما در زمینه زبان ...

در کشورهایی مثل چین با 5 و سوئیس با سه زبان رسمی و ... چندین زبان، زبان رسمی می باشد. و حتی در کشوری مثل هلند اگر 10 خانواده غیر هلندی که تابعیت آن کشور را دارا هستند به آموزش و پرورش نامه ای بنویسند مبنی بر فراهم نمودن زمینه تحصیل در زبان مادری فرزندانشان، دولت موظف به فراهم سازی این زمینه است. حال ما که ندای ام القرایی جهان اسلام را سر می دهیم به قرآن بیشتر عمل می کنیم یا کشوری مثل هلند.

                           ئوزگه دیله قاتسان، بو اصیل دیل،اصیل اولماز

ئوز شعرینی فارسا  –  عربـه  قـاتما سا  شاعر

                           شعری اوخویـانلار  ، ائشید نـلـر کسیل  اولماز

فارس شاعری چوخ سؤزلرینی بیزدن آپارمیش

                           صابر کیمی بیر سفره لی شاعر ، پخیل اولماز

تورکون مثلی ،  فولکلوری  دنیا دا تـک   دیـر

                           خان یورقانی،کند ایچره مثل دیر،میتیل اولماز 

آذر قـوشونی  ،  قیصر  رومی  اسیر  ائتمیش 

                           کسری سؤزودیر بیر بئله تاریخ ناغیل  اولماز

پیشمیش کیمی،شعرین ده گرک داد-دوزی اولسون

                           کند اهلی بیلر لر کـی دوشابسیز  خشیل اولماز

سؤزلـرده  جواهر  کیمی  دیر  ،  اصلی   بدلدن

                          تشخیص وئرن اولیا بوقذر زیر- زبیل   اولماز

شاعر  اولا  بیلمزسن ، آنـان  دوغماسا   شاعر

                           مس سن،آبالام،هرساری کؤینک قیزیل اولماز

چوق قیسا بوی اولسان اولیسان جین کیمی شیطان           

                           چوق دا اوزون  اولما که اوزوندا عقیل اولماز

مندن ده نه ظالم چیخار، اوغلوم ، نه قصاص چی

                           بیر دفعه بونی  قان کی ایپکدن  قزیل   اولماز

آزاد  قوی  اوغول  عشقی   طبـیعتده   بولونسون

                           داغ-داشدا دوغولموش ده لی جیران حمیل اولماز

انسان  اودی  دوتسـون  بــو ذلیل  خــلقین الیـندن

                           آللاهــی سؤرسن ،  بئله  انسان  ذلیل   اولماز

چوق داکی سرابون سویی وار یاغ - بالی واردیر

                           باش عرشه ده چاتدیرسا،سراب اردبیل اولماز

ملت  غمــی اولسا، بو جوجوقلار  چؤپه  دؤنـمز

                           اربــابلار یمیزدان دا قــارینلار  طبیل  اولماز

دوز واختا  دولار  تاختا –  طاباق ادویــه  ایله

                           اوندا کــی ننه م سانجیلانار  زنجفیل  اولماز

بو«شهریار» ین طبعی کیمی چیممه لی چشمه

                           کــوثر اولا بیلسه دئمیرم ،   سـلسبیل اولماز

بیر سویوق معرکه نی محشر کبرا ائه لدیم.

بیر ایشیلتیدی سها اولدوزی تک گورسنمز،

گوز یاشیملا من اونی عقد ثریا ائله دیم.

امیدیم وار  که بو دریا هله اقیانوس اولا،

اونا ضامن بو زمینه که مهیا ائله دیم.

عرفانا چاتماسا شعر وادب ابقا اولماز،

من ده عرفانه چاتیب، شعریمی ابقا ائله دیم.

ابدیتله یاناشدیم دوغلا حافظه تای،

شیرازین شاهچراغین تبریزه اهدا ائله دیم.

ترکی نین جانینی آلمیشدی حیاسیز طاغوت،

من حیات آلدیم اونا، حق ایچون احیا ائله دیم.

قمه قدارهلر آغزیندا دیل اولمیشدی سوگوش،

من سه وینج ائتدیم اونی، خنجری خرما ائله دیم.

ایندی گویلرده گوزل صفله صفا ایله گزیر،

منجلابلاردا اوزن اردگی دورنا ائله دیم.

باخ که (حیدر بابا)افسانه تک اولموش بیر قاف،

من کیچیک بیر داغی سر منزل عنقا ائله دیم.

بوردا(روشن ضمیرین) ده هنرین یاد ائده لیم،

من اونون دا قلمین طوطی گویا ائله دیم.

نه تک ایراندا منیم ولوله سالمیش قلمیم،

باخ که ترکیه ده، قفقازدا نه غوغا ائله دیم.

باخ که تهراندا نه فرزانه لراولموش واله،

باخ که تبریزده نه شاعرلری شیدا ائله دیم.

هم (سهندیه) سهندین داغین ائتدی باش اوجا،

هم من ئوز قارداشیمین حقینی ایفا ائله دیم.

آجی دیللرده شیرین ترکی اولوردی حنظل،

من شیرین دیللره قاتدیم اونی حلوا ائله دیم.

هر نه قالمیشدی کئچنلردن اونا بال پتگی،

اریدیب مومولو بالین شهد مصفا ائله دیم.

ترکی، واللاه، آنالار اوخشاغی، لایلای دیلی دیر،

دردیمی من بو دوا ایله مداوا ائله دیم

شهریار، حیف ساووخدیر بو دگیرمان هله ده،

دارتماغا یوخدی دنی،من ده مدارا ائله دیم.

سن یار یمین قاصدی سن       اگلش  سنه  چای  دئمیشم

خیالینی گوندریب      دی       بسکه من آخ-وای دئمیشم

آخ! گئجه لر یا   تمامیشام       من سنه  لای-لای دئمیشم

سن یاتالی، من   گوزومه       اولدوزلاری  سای دئمیشم

هر کس سنه  اولدوز دئیه       أزوم   سنه    آی   دئمیشم

سندن سونرا ،حیاته    من        شیرین دیسه،زای دئمیشم

هرگؤزه لدن بیرگول آلیب       سن  گؤزله   پای  دئمیشم

سنین گون تک باتـماغیوی      آی    باتانا  تـای   دئمیشم

اینـدی  یـایـاقیـش   دئییرم       سابق قیشا ،  یای  دئمیشم

گاه طویووی یـاده  سالیب        من دلی،نای-نایی دئمیشم

سونرا یـئنه یـاسه  بـاتیـب        آغلاری هـایهـای دئمیشم

اتـک دولـی دریا    کیمـی        گؤز یاشیما،چای دئمیشم

عمره سوره ن من  قره گون         آخ دئمیشم ،  وای دئمیشم